Grzybica stóp
Grzybica stóp
Jak można się zarazić grzybicą stóp
Grzybica stóp ma charakter choroby społecznej. Cierpi na nią aż 42 % społeczeństwa, dlatego została uznana za chorobę cywilizacyjną.
Grzybica stóp, powodowana przez mikroskopijne pasożyty – komórki grzyba, nazywana jest czasem chorobą cywilizacyjną, ze względu na liczbę osób nią zaatakowanych. Szacuje się, że zakażenia grzybicą stóp dotyczą około 15–30% dorosłej populacji.
Kto jest szczególnie narażony na zachorowanie ?
Narażone na zakażenie są zwłaszcza osoby starsze (zaburzenia ukrwienia stóp, cukrzyca, obniżona odporność organizmu) oraz osoby młode, w pełni zdrowia, ze względu na częste przebywanie w miejscach gdzie łatwo o zakażenie (baseny, sauna, siłownia, domy studenckie).
Stopy szczególnie narażone na rozwój grzybicy.
Grzybica dobrze się rozwija w miejscach, które są zawsze wilgotne i ciepłe. Skóra między palcami stóp jest najbardziej podatna na to zakażenie. Stopy w słabo wentylowanych butach pocą się, powodując wilgotnienie skarpetek (zwłaszcza skarpet ze sztucznych włókien) i w ten sposób powstaje doskonałe podłoże do rozwoju grzybów.
Grzybica atakuje nie tylko stopy. W zależności od umiejscowienia choroby na skórze wyróżnia się kilka typów grzybic: grzybica skóry gładkiej, pachwin, dłoni, stóp, paznokci oraz owłosionej skóry głowy. Najbardziej powszechna jest grzybica stóp.
Chorobotwórcze grzyby mogą powodować także zakażenia układowe, np. płuc, przewodu pokarmowego. Dzieje się tak zwłaszcza przy znacznym spadku odporności (np. AIDS), czy też przy długotrwałej antybiotykoterapii.
Jak można się zarazić grzybicą stóp ?
Grzybica jest chorobą zakaźną – przenosi się z człowieka na człowieka, przy czym można zarazić się w sposób bezpośredni lub korzystając z przedmiotów należących do osoby chorej – np. ręcznika, obuwia, klapków prysznicowych, myjki, nożyczek do paznokci. Wystarczy, że w domu jest jedna osoba, która cierpi na grzybicę, a ryzyko pojawienia się tej choroby u pozostałych domowników jest wysokie.
Również niektóre miejsca zwłaszcza wilgotne i ciepłe sprzyjają rozwojowi grzybicy, którą może zarazić się człowiek (np. ogólnodostępne kabiny prysznicowe w akademikach, hotelach, zwłaszcza z drewnianymi podestami, a także sauna, basen, przebieralnie).
Objawy choroby
Tej choroby nie można nie zauważyć – grzybica powoduje zmiany w wyglądzie skóry, która staje się popękana i łuszcząca się, zwłaszcza w przestrzeniach między palcami, chory odczuwa także swędzenie a nawet ból (czasem nie ma żadnych dolegliwości), może pojawić się nieprzyjemny zapach. Skóra miedzy palcami może być biała i rozmokła.
Zazwyczaj zmiany grzybicze pojawiają się między piątym a czwartym palcem stopy, następnie między czwartym a trzecim. Grzybica zaatakować może wszystkie przestrzenie międzypalcowe, przechodząc dalej na grzbiet i podeszwę stopy.
Grzyby atakują także płytkę paznokciową. Traci ona swą przezroczystość, staje się matowa, zażółcona, krucha, nadmiernie zrogowaciała. Grzybica paznokci może powodować ból utrudniający chodzenie. By go uniknąć, chory ustawia nieprawidłowo stopę, co może doprowadzić nawet do problemów ortopedycznych.
Potwierdzeniem diagnozy postawionej na podstawie obrazu klinicznego jest dodatni wynik badania mikologicznego, na które składa się mikroskopowe badanie fragmentów naskórka.
Obuwie także "leczymy"
Buty, które wkładaliśmy na stopy zakażone grzybicą, najlepiej wyrzucić. Na pewno są w nich zarodniki grzybów, które spowodują nawrót infekcji. Nie zawsze jednak można sobie na to pozwolić. Dlatego:
Do foliowego worka włóż buty i pojemnik z 10% roztworem formaliny (można kupić w aptece); worek szczelnie zamknij i trzymaj w ciepłym miejscu; po 48 godz. buty należy wietrzyć, najlepiej przez dobę na wolnym powietrzu.
1 tabletkę chinoksyzolu (kupisz w aptece) rozpuść w szklance wody; do każdego buta włóż namoczoną w roztworze watę lub lnianą szmatkę; buty zamknij w oddzielnych torebkach foliowych i szczelnie zawiąż; po 24 godzinach wyjmij buty i wietrz przez dobę na powietrzu.
Wniosek
"Żeby niegroźne drożdżaki Candida mogły przeistoczyć się w groźne pasożyty, muszą mieć stworzone odpowiednie warunki, tj. istnienie pożywki w postaci martwiczych lub osłabionych komórek, przy jednoczesnej niewydolności systemu odpornościowego. Ta istotna informacja powinna wytyczyć nowy kierunek leczenia grzybic, który powinien polegać nie tylko na eliminacji grzyba z organizmu, ale przede wszystkim na wzmacnianiu systemu odpornościowego.
Nie należy leczyć symptomów oddziaływania toksyn grzybiczych na organizm chorego, ponieważ nie są one samoistnymi chorobami, lecz jedynie przemijającymi objawami kumulacji tych toksyn w krwi. Jedynym rozsądnym przedsięwzięciem w tej sytuacji jest podjęcie działań wspomagających organizm w naturalnym eliminowaniu toksyn przez narządy i układy wydalnicze: nerki, przewód pokarmowy, układ oddechowy i skórę.
Natomiast zabijanie grzybów przy zastosowaniu antybiotyków grzybobójczych jest pozbawione jakiegokolwiek sensu, bowiem w sprzyjających warunkach – istnieniu pożywki i niewydolności systemu odpornościowego – potrafią one odrosnąć w ciągu 2 - 3 tygodni. Wyraźną poprawę funkcjonowania systemu odpornościowego obserwuję dopiero po upływie 6 miesięcy intensywnego leczenia. Od tego też momentu stwierdzam wyraźne postępy w leczeniu i likwidacji grzyba Candida. " - dr Andrzej Janus
Aby zapewnić sobie zdrowie należy nabyć rzetelną wiedzę o przyczynach chorób a także zasięgnięcie opinii u więcej niż jednego lekarza.
Nie trać czasu na badania, które stwierdzą, lub nie, obecność grzybicy lub innych pasożytów. Jeśli zauważysz u siebie wymienione objawy, a wyniki badań lekarskich są dobre i lekarz nie umie nam pomóc i powiedzieć, co tak naprawdę nam dolega, zwalcz grzyby poprzez kurację oczyszczającą organizm za pomocą ziołowego preparatu ParaProteX i innych wspomagających.
Ulgę dla organizmu przyniesie kuracja dla dzieci i kuracja dla dorosłych. Rób też okłady z roztworu OxyMax.
Zapewnij sobie potężną broń, jaką są probiotyki (AC Zymes i Acidophilus with Psylium) oraz jak najszybciej zmień swój sposób odżywiania, wprowadzając dietę przeciwgrzybiczną.
