Tasiemiec nieuzbrojony (Taenia saginata)
Opis ogólny
Tasiemiec nieuzbrojony (Taenia saginata)
- Pasożyt dwudomowy. Żywicielem pośrednim jest bydło. Żywicielem ostatecznym jest człowiek.
Morfologia i anatomia
Główka gruszkowata, 2 mm dł., zawiera 4 przyssawki, brak haczyków. Długość ciała wynosi 4-8 m. Barwa kremowa. Liczba członów około 2000. Człony szer. 7 mm, dł. 17-20 mm. Jajnik dwupłatowy (u tasiemca uzbrojonego trzypłatowy). Macica zawiera ponad 15 par odgałęzień, gęsto ułożonych. Proglotydy wypełnione zapłodnionymi jajami mają zdolność pełzania w kierunku odbytu.
Objawy
Nie są swoiste. Występuje zgaga, nudności, bóle brzucha, zaparcia na przemian z biegunką, rozszerzenie źrenic, eozynofilia, wilczy apetyt lub brak apetytu, wstręt do niektórych (niegdyś lubianych) potraw, nocne dreszcze, rozdrażnienie nerwowe, wychudzenie, niedokrwistość, niekiedy zapalenie wyrostka robaczkowego.
Epidemiologia i profilaktyka
Główną przyczyną rozpowszechnienia choroby jest stosowanie szamba i osadów ściekowych do nawożenia pól uprawnych i pastwisk oraz odprowadzanie ścieków (fekalia) do wód powierzchniowych, z których czerpana jest woda do celów konsumpcyjnych lub gospodarskich.
Należy unikać spożywania mięsa z niewiadomego źródła!
Cykl rozwojowy
Bydło (przeżuwacze) zaraża się roślinnością lub wodą zanieczyszczoną odchodami ludzkimi zawierającymi jaja tasiemca. W żołądku następuje oswobodzenie wągra – finny typu cisticercus. Onkosfery przebijają ścianę przewodu pokarmowego i wnikają do naczyń krwionośnych lub limfatycznych. Prąd krwi lub limfy przenosi je do tkanki łącznej i mięśni (do mięśni docierają z krwią). W mięśniach osiedlają się onkosfery w formie pęcherzyków z czerwiochem. Człowiek zakaża się po spożyciu surowego (metka, tatar), niedogotowanego lub niedosmażonego (np. na grillu) mięsa wołowego. W przewodzie pokarmowym człowieka zachodzi rozwój scolexu i szyjki w postać dorosłą z członami.
Tasiemiec nieuzbrojony (Taenia saginata)
- Pasożyt dwudomowy. Żywicielem pośrednim jest bydło. Żywicielem ostatecznym jest człowiek.Morfologia i anatomia
Główka gruszkowata, 2 mm dł., zawiera 4 przyssawki, brak haczyków. Długość ciała wynosi 4-8 m. Barwa kremowa. Liczba członów około 2000. Człony szer. 7 mm, dł. 17-20 mm. Jajnik dwupłatowy (u tasiemca uzbrojonego trzypłatowy). Macica zawiera ponad 15 par odgałęzień, gęsto ułożonych. Proglotydy wypełnione zapłodnionymi jajami mają zdolność pełzania w kierunku odbytu.
Objawy
Nie są swoiste. Występuje zgaga, nudności, bóle brzucha, zaparcia na przemian z biegunką, rozszerzenie źrenic, eozynofilia, wilczy apetyt lub brak apetytu, wstręt do niektórych (niegdyś lubianych) potraw, nocne dreszcze, rozdrażnienie nerwowe, wychudzenie, niedokrwistość, niekiedy zapalenie wyrostka robaczkowego.
Epidemiologia i profilaktyka
Główną przyczyną rozpowszechnienia choroby jest stosowanie szamba i osadów ściekowych do nawożenia pól uprawnych i pastwisk oraz odprowadzanie ścieków (fekalia) do wód powierzchniowych, z których czerpana jest woda do celów konsumpcyjnych lub gospodarskich.
Należy unikać spożywania mięsa z niewiadomego źródła!
Cykl rozwojowy
Bydło (przeżuwacze) zaraża się roślinnością lub wodą zanieczyszczoną odchodami ludzkimi zawierającymi jaja tasiemca. W żołądku następuje oswobodzenie wągra – finny typu cisticercus. Onkosfery przebijają ścianę przewodu pokarmowego i wnikają do naczyń krwionośnych lub limfatycznych. Prąd krwi lub limfy przenosi je do tkanki łącznej i mięśni (do mięśni docierają z krwią). W mięśniach osiedlają się onkosfery w formie pęcherzyków z czerwiochem. Człowiek zakaża się po spożyciu surowego (metka, tatar), niedogotowanego lub niedosmażonego (np. na grillu) mięsa wołowego. W przewodzie pokarmowym człowieka zachodzi rozwój scolexu i szyjki w postać dorosłą z członami.
Kuracja oczyszczająca organizm z pasożytów dla dorosłych
Kuracja oczyszczająca organizm z pasożytów dla dzieci
Profilaktyka przeciw pasożytom
Kuracja oczyszczająca organizm poprzez stopy
